در بيمرغ قديم جايي به نام نوروز گاه وجود داشته كه دختركان وزنان در روز هاي ابتدايي سال بهآنجا مي رفتندو به رقص وپايكوبي وشادماني مي پرداختند. ازرسم هايجالب اين بوده است كه هيچ مردي در اين روز ها حق نزديك شدن به نوروزگاه را نداشته است.اين رسم بيمرغ دهان به دهان مردمان همه ي منطقه گشته بود وگاهي كه بعضي از غريبه ها هوس تماشا به سرشان ميزددختران گرد اوحلقه ميزدندو اورا وادار به رقص ميكردند وسپس حسابي خدمتش ميرسيدند وبه باد كتكش ميگرفتند تا دوباره هوس نوروزگاه به سر هيچ كسي نزند.در مورد اين رسم وديگر رسم هاي جالب بيمرغ دركتاب هاي متعددي امده است ولي هر كدام با دخل و تصرف هايي همراه بوده است.ازجمله در كتاب خاتون هفت قلعه استاد باستاني پاريزي،عقايد ورسوم مردم خراسان از دكتر شكور زاده وكتاب ايل ها وطوايف عشايري خراسان
تاءليف دكترمحمد ميرنيا
كه البته در مورد همين مراسم بنده ي حقير با مرحوم دكترميرنيامكاتبه اي داشتم كه با اشاره به اصل موضوع نسبت به تحريفات اين رسم نيز به ايشان معترض شدم ،لازم به ذكر است كه در كتاب مذكورآمده بود كه در ايام نوروز زنان روستا حاكم آبادي مي شوندوهر چه بگويند مردها بايدگوش بدهندو....
جالب است بدانيد بيمرغ در گذشته از تفرج گاه هاي مهم گناباد به شمار ميرفته است واكثر مردم گناباد و اطراف سيزده بدر را در مرغزارهاي بيمرغ مي گذرانيده اندشاهخد اين مدعا كتاب عقايد ورسوم مردم خراسان صفحه109كهدكتر شكور زاده بيمرغ را به عنوان تفرج گاه گناباد معرفي ميكند.با اميد به اينكه بتوانيم در زنده نگهداشتن رسم ورسوم گذشتگان كوشا باشيم.اميد وارم در نوشته هاي بعدي از رسوم زيباي بيمرغ برايتان بنويسم